maandag 18 januari 2010

De vraag om huisdieren in een nieuw daglicht

Hoeveel huisdieren hebben wij? Op het eerste gezicht geen, maar als je deze vraag breed interpreteert hebben we er juist een heleboel.

Jongste zoon wil heel graag een hond, een konijn of een ander aaibaar dier en heeft daar al vaak om gevraagd. Helaas willen wij ouders er niets van weten. "Ik moet nu een hele harde opmerking maken", zei jongste zoon laatst, terwijl hij nadrukkelijk naar mij keek. "Jíj bent eigenlijk mijn probleem." Dat klopt, beaamde ik grif. Vanwege mijn huisdierenallergie is een huisdier bij ons thuis een thema, dat geen onderhandelingsruimte oplevert.

Maar ons afwijzende antwoord op deze repeterende vraag is helemaal niet zo negatief. We zien het alleen wat ruimer, want we hebben immers wel een tuin. Daar wonen een heleboel dieren, met de vogels als meest aansprekende bewoners. En die vogels beschouwen de bewoners van het gezin misschien ook wel als 'hun' huisdieren, schrijft Adriënne Baars op de website Opgroeien in verbondenheid. Ze geeft enkele leuke tips om kinderen beter naar vogels te laten kijken.

Anders kijken naar een alledaags verschijnsel, dàt is de truc die zij meegeeft. Als kinderen daarbij ook iets te doen hebben - fotograferen, rekenen, vogels tellen - wordt het er een stuk interessanter op. Niet alleen aaien, maar iets anders doen met dieren - dát zet de aloude vraag om huisdieren in een nieuw daglicht.

Haar tip bracht me op een idee, toen gisteren de kinderen verklaarden dat ze geen zin hadden in een boswandeling. Dat veranderde op slag toen ik vroeg wie als fotograaf op wilde treden. Dat wilden ze allebei wel. Ze hebben fantastische foto's gemaakt. Het hoogtepunt beleefden ze bij het fotograferen van balancerende koolmeesjes bij een voederplaats.

"Waarom is blij zijn zo leuk, mama", was de vraag van jongste zoon, die opgetogen op de wandelpaden huppelde. Ook een hele goede vraag.


Dit is deel 3 van de serie 'De kunst van het Vragen'
Andere delen uit deze serie:
  1. De les van de briljante straatmuzikant
  2. De opmerkelijkste vragen van Postbus 51
  3. Met veel meer vragen naar huis na een voorlichtingsavond

Verder lezen over creativiteit bij kinderen:

6 opmerkingen:

Walter zei

wanneer mogen we de foto's zien?
(smile en groetje...)

Kleurrijk zei

Mooi, ik heb de website die je noemde bekeken, inspirerend.

Ik ben onlangs 2 weken in Egypte geweest. En wat zag ik, mussen!!!!!
Hier zijn ze weg, daar kwamen ze naar me toe, terwijl ik op een zonnig balcon zat. Ik mis ze hier echt.

Sigrid van Iersel zei

@Walter: De foto's staan er inmiddels bij, ik had er vanmorgen geen tijd meer voor.
@Kleurrijk: Mussen zien we hier inderdaad bijna niet meer. Heel gek, want overal waar mensen wonen, leven ook mussen. Dus dat we ze hier zo weinig meer zien, is geen goed teken...

Walter zei

leuk, die bovenste foto!

Schuiver zei

Dank voor je inspiratie! Omdat je ook gelooft in levensverhalen:
Mijn zoon kon ooit niet naar onze al wat oudere oppas, omdat die naar een begrafenis moest. Toen hij daarop reageerde met de eerste mooie vraag:"Is dat erg?" zei mijn vrouw, nou, dat valt wel mee, het is nog van een vriendin van vroeger, waarop mijn zoon de nog veel briljantere vraag stelde:"Waarom wordt die morgen dan pas begraven?". Zo stel je die rare volwassenen aan de kaak! Een uitgebreidere versie morgen op mijn blog.

Sigrid van Iersel zei

Mooi verhaal Schuiver, dankjewel!