Trends vangen voor doe-het-zelvers

Op zoek naar nieuwe ideeën? Trek een dag uit om op internet naar trends te speuren. Niet door 'trends' in google in te typen, want dan krijg je een overzicht van trends die anderen al opgespoord hebben. Nee, doe het dit keer zelf!

Trends opsporen heeft veel te maken met ideeën vangen. Daarop zijn enkele regels van toepassing, die hierboven beschreven staan.

• Kijk breed, klik her en der op een link en surf zo kriskras het internet over. Houd daarbij deze bekende uitspraak van Frank Zappa in gedachten: “A mind is like a parachute. It doesn't work if it is not open.”

• Schrijf iedere vondst op een nieuw blaadje: iedere vondst die je opvalt, elk idee dat je aardig vindt en ieder ding dat je opmerkelijk vindt.

Gaandeweg vallen je allerlei patronen op. Ons menselijk brein is namelijk ingesteld op het zoeken van verbanden. Geef daar nog geen oordeel over. Stop de vondsten nog niet in een hokje.  Later mag je de vondsten gaan samenvoegen en etiketjes geven, maar nu nog even niet!

Voer je dit met een groep anderen uit? Kijk dan gerust af wat andere mensen vinden. Deel je vondsten en bouw daar op voort. Dat levert nieuwe invalshoeken op.

Hoe begin je? 
Zo maar in het diepe springen is best lastig. Gebruik daarom een startpunt.

Ga bijvoorbeeld naar Google Afbeeldingen (uitgebreid zoeken) en selecteer één kleur. Kies een trefwoord. Vervolgens krijg je een uitgebreide en waarschijnlijk zeer gevarieerde collectie foto's te zien. Klik een foto aan die je aanspreekt. Vandaar uit surf je verder het net op.

Wat doe je met de vondsten?
Als je genoeg ideeën gevonden hebt, ga je de vondsten groeperen. Dat doe je door de losse post-its samenvoegen die qua thema bij elkaar passen. Plak ze op nieuwe vellen bij elkaar.

Zie je een trend? Verzin er een pakkende naam voor. Dat doen de grote trendgoeroes ook. Samenredzaamheid bijvoorbeeld, een van de intrigerende termen uit de TrendRede 2013.

En dan?
Vervolgens bekijk je oe je de trends met jouw aandachtsgebied of jouw vak kunt verbinden. Zie je een trend waar je zelf op in kunt spelen? Wat doe jij nog niet maar anderen wel?

Succes!

Lees ook: trendwatchen voor je eigen vakgebied

Meer inspiratie?

Sigrid van Iersel (Verhaallijnen, Den Haag) is als schrijver en journalist gespecialiseerd in creatief denken en het gebruik van verhalen in teksten. Zij is auteur van de boeken Lenig Denken en Toverballen voor het Brein.

Tips ontvangen over ideeënontwikkeling en de kracht van verhalen in teksten? Vul dan hier je e-mailadres in voor de Verhalenmail en ontvang meteen het gratis e-book Zeven manieren om succes te boeken met verhalen.

Tien manieren om je notitieboek te vullen

Wat schrijf je allemaal op in je notitieboek? Tien manieren om je ideeënschatkist te vullen.

Elk creatief project begint met een los idee; gaandeweg volgen er meer. Sommige ideeën moeten eerst sluimeren. Het is alleen maar een flard, verder nog niets. Pas een hele poos later lees je iets anders of pik je iets op dat je met het sluimerende idee kunt verbinden. De ontbrekende vonk, waardoor het eerdere idee ineens vlam vat.

Veel mensen vergeten hun losse ideeën en invallen. Daarom heb je een kweekvijver nodig: een plek waar je flarden, informatie, gevoelens en nog veel meer kunt bewaren en verbinden.

Een ideeënlogboek is zo'n kweekvijver: een geweldig hulpmiddel om je invallen te noteren en te organiseren. Zo heb je je eerdere invallen altijd bij de hand wanneer je ze nodig hebt. En je hebt een plek waar je invallen een tijdlang kunnen sluimeren totdat er een vonk voorbij komt die ze tot leven wekt.

Het begint allemaal met verzamelen. Je vult je notitieboek bijvoorbeeld hiermee:

1. Beelden: vul je boek met mindmaps, foto’s en schetsen. Knip interessante plaatjes uit die je aantreft in tijdschriften. Print plaatjes uit die je aanspreken op internet en plak ze in.
2. Boeken: ben je een interessant boek aan het lezen? Neem interessante passages of citaten over. Schrijf ook je gedachten op, die tijdens het lezen bij je opkomen. Noteer boeken die je nog wil lezen.
3. Woorden: schrijf woorden op die emoties of sterke beelden bij jou oproepen. Schrijf ze groot of klein, gebruik verschillende kleuren en noteer andere woorden die bij je opkomen.  
4. Lijsten: maak lijsten, bijvoorbeeld met namen en plaatsen, voedingsmiddelen, zelfstandige naamwoorden of citaten.   
   
5. Gedachten: noteer je gedachten zonder ze te beoordelen. Laat je ideeën stromen, hoe bizar je invallen misschien ook zijn. Schrijf gewoon op wat je denkt.  
6. Dromen: noteer je dromen na het ontwaken, omdat je ze dan nog goed herinnert. Dromen zijn nieuwe verbindingen die je hersenen in je slaap hebben gelegd. Gebruik ze als bron van ideeën.  
7. Gesprekken: noteer interessante (flarden van) gesprekken die jezelf gevoerd hebt of gesprekken die je gehoord hebt. Of schrijf in je notitieboek 'brieven' naar mensen met wie je het contact hebt verloren of die overleden zijn.
8. Muziek: zit er een muziekstuk in je hoofd? Noteer enkele songteksten of melodieën. Schrijf erbij wat dit muziekstuk van jou wilt of wat het jou doet.
9. Momenten: maak notities van momenten die indruk op je maken. Wat gebeurde er en waarom trof het je? 
10. Verhalen: noteer verhalen die je gehoord hebt en die je op een of andere manier aanspreken.

Zo opent een notitieboek eindeloze mogelijkheden om materiaal te verzamelen, technieken uit te proberen en een onderwerp uit te diepen. Door categorieën te gebruiken, vind je meer.

Je ontdekt  ook waar je warm voor loopt en wat jouw thema's zijn. Losse flarden rijgen zich aaneen. Experimenteer wat bij jou en je projecten past.

Hoe vul jij je notitieboek? Ik lees graag je reactie!

Excelleren met ideeën

Meer en bétere ideeën vinden om successen te boeken in je werk? Dan is het programma Excelleren met Ideeën iets voor jou. Lees hier meer over dit programma, waarmee je je inspiratiebronnen ten volle leert gebruiken, je grenzen verlegt en je ontvankelijkheid voor ideeën vergroot.

Lees ook het volgende artikel

Sigrid van Iersel is als schrijver en journalist gespecialiseerd in creatief denken en storytelling. Zij helpt bij het verzinnen van meer en betere ideeën en laat in verhalen voelen waarom ze belangrijk zijn. Gemakkelijk op de hoogte blijven van deze artikelen? Vul dan hier je e-mailadres in en ontvang automatisch een mail bij de publicatie van ieder nieuw artikel.

Kleuren luisteren op Kandinsky's schilderijen

Wassily Kandinsky legde dwarsverbanden tussen muziek en schilderkunst en zette daarmee de kunstopvattingen van zijn eigen tijd op zijn kop. Ga kleuren luisteren in het Gemeentemuseum, waar een overzichtstentoonstelling van zijn werk te zien is.

Het begon met het horen van de opera Lohengrin van Richard Wagner, op zichzelf al een samenballing van beeld, geluid en taal. Wassily Kandinsky voelde zich zo in verwarring gebracht door de klanken, dat hij terstond besloot van loopbaan te veranderen: geen carrière als wetenschapper, maar als kunstenaar. "In gedachten zag ik al mijn kleuren, ze bevonden zich recht voor me. Wilde, bijna krankzinnige lijnen verschenen voor mijn ogen."

Samen met kunstenaars als Franz Marc, August Macke, Paul Klee en Gabriele Münter - allen behorend tot de kunstenaarsgroepering Der Blaue Reiter - streefde Kandinsky naar een synthese van muziek, beeldende kunst en letterkunde. Ritme, klank, vorm en kleur waren hun speelmaterialen. Daarbij liet Kandinsky zich vooral inspireren door de atonale muziek van componist en vriend Arnold Schönberg. Zoals in tegenstrijdigheid van klanken een evenwicht te vinden is, kun je ook contrasterende kleuren naast elkaar plaatsen om harmonie te bereiken.

Zowel kleuren als klanken hebben bovendien een psychologische invloed op de menselijke ziel. En daar is het hem om te doen, want met deze manier van schilderen wil Kandinsky de wereld buiten van binnenuit laten zien. Niet omdat die wereld per sé zo mooi is, maar om de toeschouwer te prikkelen en de geestelijke wereld zichtbaar te maken. De kunstenaar brengt daarmee de ziel in vervoering, stelde hij.

De kunstenaarsgroep Der Blaue Reiter hield in 1911 en 1912 zijn eerste tentoonstelling. De werken van de deelnemende kunstenaars hingen in de galerie in München dwars door elkaar. Contrasten en dissonanten dus, net zoals zij dat in de schilder- en muziekkunst zichtbaar en hoorbaar wilden maken. Door een optimale prikkeling van de zintuigen te bieden, beschouwde hij een expositie als 'geestelijk geschenk' aan de bezoekers.

In het Gemeentemuseum wordt de toeschouwer door de expositie geleid met de vertrouwde tekstpanelen, bijschriften en een audiotour. De meeste schilderijen zijn thematisch geordend. Keurig en informatief, maar geen plek om te dwalen of te verdwalen.

Om echt een 'geestelijk geschenk' te ontvangen à la Kandinsky, is het leuker om op dwaaltocht te gaan en je te laten leiden door je zintuigen. Loop eens kriskras door de expositie heen, net als in de tijd van Kandinsky. Ervaar hoe de kleuren je beïnvloeden. En luister naar de schilderijen.

"De kleur is de toets. Het oog is de hamer. De ziel is de piano met haar vele snaren. De kunstenaar is de hand die doelgericht door deze of gene toets de menselijke ziel doet vibreren."
- Wassily Kandinsky

Gezien: Kandinsky en Der Blaue Reiter - overzichtstentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag. Nog te zien tot en met 13 juni 2010.

Meer lezen over anders kijken en luisteren:

• Op kinderspeurtocht door het museum
• Verras jezelf met iets onverwachts
• Wolkers' ogen
• De kleuren van een muziekstuk
  

De kleuren van een muziekstuk

Welke kleur heeft de muziek van Vivaldi, Mozart of Chopin? Toen ik laatst met onze kinderen dit spelletje deed, vonden ze dat helemaal geen gekke vraag.

In tegendeel, beide zonen (9 en 12) wisten er meteen allerlei kleuren bij te bedenken. Dit is typisch groen, dit klinkt als geel met lila... Ze vonden het pas lastig worden toen na zeven muziekstukken naar hun mening de kleuren 'op' waren.

Het idee voor dit spelletje had ik opgedaan in het boek Denken als Leonardo da Vinci van Michael Gelb, waarin nog veel meer leuke oefeningen staan om je creatieve vermogens aan te scherpen. De oefening om te bedenken welke kleur een muziekstuk heeft, is overigens niet speciaal bedoeld voor kinderen. Maar zij bleken er tot mijn verrassing wel prima mee uit de voeten te kunnen.

Het is heel aangenaam om te ervaren hoe onbevangen kinderen met dit soort vraagstukken omgaan. Erno Mijland somt in zijn blog over de kracht van spel, naïviteit en creativiteit zestien kwaliteiten van kinderen op, die inspirerend zijn voor volwassenen. Hij noemt onder meer deze kindereigenschappen:

• Actief zijn om het actief zijn. Het eindresultaat is onbelangrijk. Denk aan het bouwen met Lego (een schip bouwen is leuk, is het klaar dan is het klaar).
• Volledig op kunnen gaan in een activiteit en daarbij alles om je heen vergeten.
• Nieuwsgierigheid. Vragen stellen over wat kennelijk iedereen om je heen als vanzelfsprekend beschouwt. En doorvragen tot je het echt begrijpt.
• Kunnen spelen, ook als de middelen ogenschijnlijk beperkt zijn.
• Experimenteren en vertrouwen op de goede afloop.
• Het goede willen en uitgaan van het goede.

Mooi om op deze manier naar kinderen te kijken en van hen te leren. Vanavond ga ik een ander experiment met ze doen, waar ze eveneens onmiddellijk enthousiast over waren. We gaan etenswaren kopen van allemaal dezelfde kleur en dan daarna pas bedenken wat we daarmee gaan koken. De kleur weten ze al: geel. Het plan leverde bij voorbaat al een heleboel kookideeën op. Alleen al die voorpret is heerlijk!

Verder lezen over spelen:

• Wees weer een kind
• Negen sprankelende lessen van Pippi
• Krachtig creatief: ga weer spelen

Beter kijken met fotografentrucs

Alles heeft een ritme. Ook deze schoenzolen, wachtend op verdere verwerking in Marrakech.

Fotografen beheersen de kunst van het kijken. Ook als je geen foto's maakt, kun je daar veel van leren.

"The camera is an instrument that teaches people how to see without a camera", zei documentairefotograaf Dorothea Lange ooit. Wie beter om zich heen kijkt, wordt zich bewuster van de werkelijkheid om zich heen. En dat levert weer een heleboel inspiratie op voor bijvoorbeeld schrijven of ander creatief werk.

Beter kijken met fotografentrucs gaat zo:

1. Kies voor eenvoud
Ogen (en de hersenen) houden van eenvoud. Fotografen gebruiken deze kennis om voor één onderwerp te kiezen op hun foto's. Hij brengt niet alle onderwerpen tegelijkertijd in beeld op zijn foto, maar kiest één ding dat belangrijk is. Ook bij het kijken zelf kun je zorgen voor focus: richt je aandacht op één ding.

2. Let op ritmes
Onze ogen houden eveneens van ritmes en regelmaat. Beeldritmes zijn overal: identieke voorwerpen die op een rijtje staan, bomen die allemaal in dezelfde richting groeien of een stapel tijdschriften. Fotografen zijn er gek op. Kijk eens naar de ritmes in je dagelijkse leefomgeving en laat je inspireren.

3. Maak gebruik van wit en licht
Licht is het meest onderschatte element van visuele communicatie. Licht en wit trekken de aandacht. Het oog krijgt de boodschap: kijk hiernaar! Wie iets in de kijker wil zetten, gebruikt dus wit of verlichting. Laat je ogen verleiden door het wit om je heen en kijk hoe je dat kunt gebruiken in je eigen creatieve werk.

"A photograph contains the stolen part of reality."
- Moses Olive

Nog meer leren kijken:

• Cursus digitale fotografie
• Niet denken, maar kijken
  
• Het boek Beeldtaal, perspectief voor makers en gebruikers door Jos van den Broek, Willem Koetsenruijter, Jaap de Jong en Laetitia Smit (Boom Uitgevers, 2010).

Verder lezen:

• Straatjutten leert je écht kijken
• Kijken is gratis
• Vondsten van een straatjutter
  
• Tips om tijdens je vakantie veel goede ideeën te krijgen

Mooie vragen voor vandaag

Vragen zijn soms interessanter dan antwoorden. Vraag jezelf vandaag daarom eens het volgende af, gewoon om het afvragen zelf:

• Wat gebeurt er als al jouw plannen vandaag in het water vallen?
• Wat gebeurt er als jouw leven verfilmd zou worden. Wat is dan de titel?
• Wat gebeurt er als je vandaag in één bepaalde kleur denkt?
• Wat gebeurt er als je geniet van de rustpauze als je ergens staat te wachten?
• Wat gebeurt er als je het vandaag toestaat het heel anders te doen dan anders?
• Wat gebeurt er als je een liedje in je hoofd daadwerkelijk gaat zingen?

Heb de vragen zelf lief,
zoek nu niet naar antwoorden,
die u niet gegeven kunnen worden,
omdat u niet in staat zou zijn ze te leven
Leef nu uw vragen,
misschien leeft u dan gaandeweg, ongemerkt,
op een dag in een ver verschiet,
het antwoord binnen.
- Rainer Maria Rilke

Nog meer lezen over vragen? Kijk dan verder:

• Wat kinderen je kunnen leren over vragen stellen
• Stel jezelf de wondervraag

De kunst van het vragen
Heb je een vraag aan mij over het bloggen of over dit weblog Ideeënmaker? Laat het me weten, dan kom ik er binnenkort op terug!

Op kinderspeurtocht door het Gemeentemuseum

Musea doen hun best om kinderen te interesseren voor kunst. Speciaal voor mensen die 'jong van geest' zijn, heeft het Gemeentemuseum Den Haag de kelder ingericht tot Wonderkamers en een kinderspeurtocht ontworpen. Werkt dat?

Zoon Niels (8) had zich voorgenomen om deze week het héle Gemeentemuseum te bekijken. Hij hield woord: in drie étappes dwaalden we alle zalen door. Allereerst kreeg hij een kinderspeurtocht over 'kunstdieren' uitgereikt. Hij kreeg ook kleurpotloodjes en een klembordje in een linnen tasje van een aardige mevrouw, dat handig over zijn schouder kon hangen. Daar is over nagedacht.

De dierenspeurtocht leidde ons door een groot deel van het 'gewone' museum, langs het 18e eeuwse poppenhuis van Sara Rothé en uiteraard naar de Wonderkamers. Door de opdrachten bekeek Niels de dierenkaravaan in de vitrine extra nauwkeurig. De bronzen Geit van Luciano Minguzzi was zo zielig, dat hij hem graag echt had geaaid. Opzet geslaagd.

Toch raakte hij vooral gefascineerd door een stuk kunststof buis en twee simpele witte bogen, die zich net buiten de speurroute bevonden. Door de manier waarop deze twee materialen tegen de muur waren bevestigd, zag hij er onmiddellijk een voorstelling in: de slurf en de slagtanden van een olifant. Als dit kunst is, dan was dat heel wat interessanter dan hij altijd had gedacht. Daardoor raakte hij pas echt nieuwsgierig naar de rest van het museum.

Hoewel we door de speurtocht al een behoorlijk stuk afgelegd hadden door de zalen, vond Niels dat we toch helemaal vooraan moesten beginnen. Weer terug naar de glasafdeling dus. Vooral de geslepen glazen met afbeeldingen vond hij knap gemaakt. Ook de aaibare koeien in de wei op de schilderijen van de Haagse School spraken hem aan, net als de pointillistische werken. "Naar kunst kijken, dat is gewoon mooi", zei hij tevreden.

Minder te spreken was hij over een werk met blokjes in primaire kleuren van Bart van der Leck. Dat schilderij was simpelweg nog niet af. Ook met de Victory Boogie Woogie van Mondriaan had hij weinig op. Niet interessant om lang naar te kijken, zei hij over het kostbaarste werk van het Gemeentemuseum. Raar dat die stukjes plaktape er nog op zitten.

Toch trok moderne kunst hem wel degelijk aan. Die kunst hoeft helemaal niet aaibaar of lieflijk te zijn. Hij keek lang naar de geheimzinnige taferelen op het enorme doek Oopsie Daisy van Gé-Karel van der Sterren, waarop hij een vergiftigde rivier, kapotte spullen, rare maanmannetjes en grote wilde planten ontwaarde. De schilder wilde hier duidelijk een verhaal vertellen. Niels vond het een interessante vorm van spoorzoeken.

De meeste museummedewerkers vonden het prachtig dat een jongetje enthousiast de kunstwerken kwam bekijken en de opdrachten van de speurtocht nauwgezet uitvoerde. Al was het wel verwarrend wat kinderen in dit museum wel mogen doen en wat niet.
Zo worden kinderen bij de Wonderkamers aangemoedigd om muziekinstrumenten uit te proberen en zelf te bespelen. Vlak daarna stond een mooi bewerkte piano opgesteld, al even aantrekkelijk om aan te raken. Maar dit was een officieel museumstuk, alleen bedoeld om naar te kijken. De suppoost reageerde ineens onverwacht streng.


Enkele manieren om met een kind naar een schilderij of ander kunstwerk te kijken:

• Laat het kind vanuit zijn eigen perspectief kijken naar een schilderij. Dat betekent dat je als volwassene je op de achtergrond houdt. Geef het kind gelegenheid uit te zoeken wat hij of zij interessant vindt. Neem het kind daarbij serieus.
• Zie een kunstwerk als een verhaal. Met een kunstwerk wil een kunstenaar iets overbrengen. Een gevoel delen bijvoorbeeld, een gedachte verbeelden of een reactie op een ander kunstwerk geven. Blijf voor een schilderij staan en laat de vormen en kleuren op je inwerken. Laat het kind vertellen wat hem opvalt en wat hij ziet of voelt. Het gaat niet om goed of fout, maar om een indruk te verwoorden.
• Stel vragen. Met aanvullende vragen kun je stimuleren om nauwkeuriger naar een kunstwerk te kijken. Waarom denk je dat de kunstenaar dit heeft gemaakt? Wat zie je? Wat probeert de kunstenaar hiermee te zeggen?

Verder lezen:

• Egypte door kinderogen
• Creatieve vragen
• Manieren om je kinderen tot creativiteit te stimuleren

De magie van Gaudí

Als Barcelona niet de duizelingwekkende bouwwerken van Antonio Gaudí binnen zijn stadsgrenzen had gehad, zou het stadsbestuur ze alsnog moeten laten bouwen. Want al is Barcelona van zichzelf al een mooie stad, de aanwezigheid van de architectonische hoogstandjes van Gaudí maken de stad tot een topbelevenis.

Ook als je voor de tweede keer in Parc Guell rondwandelt, zoals ik afgelopen weekeinde, raak je opnieuw betoverd door Gaudi's vernieuwingsdrang en zijn lef om zijn fantasie alle ruimte te geven.

Met zijn creativiteit heeft hij zijn opdrachtgevers tot wanhoop gedreven, omdat menig bouwwerk onbetaalbaar dreigde te worden. En voor de vaklui die zijn scheppingen daadwerkelijk moesten neerzetten, zal hij ook wel onuitstaanbaar zijn geweest. Maar dat heeft Gaudí er niet van weerhouden om door te gaan met zijn ogenschijnlijk onmogelijke projecten. Een ruggengraat van een prehistorisch reptiel als basis voor een rondlopende trap! Een rode drakenrug als dak van Casa Battló! Walvisgewelven als ondersteuning van het dak!

Toch heb je als toeschouwer het dat-kan-ik-ook-gevoel als je zijn kleurrijke mozaieken ziet. De stukgeslagen tegeltjes en flessenhalsen - recycling avant la lettre - die hij daarin verwerkte, zijn gemakkelijk voorhanden. En de vormgeving lijkt ook niet al te moeilijk.

Misschien is dat ook een verklaring waarom de bouwwerken van Gaudí zo'n geweldige aantrekkingskracht hebben op bezoekers van Barcelona. Je voelt in jezelf de drang ontspruiten om ook weer met kleuren, stukjes mozaïek en glas aan de slag te gaan. Het Bob-Ross-gevoel van een lovely verfstreekje hier en een happy little tree daar.

Gaudí wekt met zijn fantasievolle architectuur de creativiteit op van zijn toeschouwers. Dat is pas echt magie.

Onze nieuwe zon

Detail van het schilderij

Een schilderij zoek je niet, dat vind je. Staand voor het brede doek met de glanzende kleuren ben ik op slag betoverd. In de zwierig getekende gebouwen aan het goudgele strand herkenden we de gebouwen van Scheveningen in een nieuwe opstelling. Kijk, de pier! Hier staat de vuurtoren. En daar de Sprookjesbeelden aan zee!

Dan ontdekken we een groen stickertje op het bijbehorende kaartje. Dat betekent vast dat het schilderij al verkocht is. Einde droomdoek.

Een uurtje later lopen we er nogmaals langs met de kinderen, die inmiddels weg geplukt zijn uit de knutselhoek voor jonge kunstenaars. Zij zien details die we zelf over het hoofd gezien hebben, zoals de vlaggetjes van de Keizerstraat. En het groene stickertje is weg.

Ongemerkt staat achter ons ineens een vriendelijke dame in een zwart broekpak. Ze begint uit te wijden over de trefzekere tekenstijl van de kunstenares en het fabuleuze kleurgevoel, dat zoveel warmte uitstraalt. Precies een doek dat galeriehouders op sombere winterdagen tentoonstellen om klanten naar binnen te lokken. "Kunnen we een optie nemen op dit doek?", hoor ik mezelf zeggen. Ze plakt een stickertje op het kaartje. Een groene. We staan met zijn vieren te stralen.

De verkoopster wordt almaar enthousiaster. Ze biedt aan om het doek bij ons thuis te presenteren, zodat we met eigen ogen kunnen zien of het schilderij wel in onze woonkamer past. Prima idee. Wat, vanavond al? Nou ja, waarom niet.

’s Avonds wordt het gevaarte ons huis in gedragen. Dit is niet een klein schilderijtje erbij, dit is een doek dat de toon zet in onze hele woonkamer. Het past, als we tenminste bereid zijn enkele andere meubelstukken naar andere plekken te verplaatsen.

Als we het doek op de westelijke wand neerhangen, lijkt het net alsof we er een extra raam bij gekregen hebben. Door de muren van alle huizen heen hebben we ineens een uitzicht op een gloedvolle zon boven het strand.

Aan het einde van de dag kijken we vol verbazing terug op onze razendsnelle wijze van beslissingen nemen. We waren helemaal niet van plan om een kunstwerk aan te schaffen. Sterker nog, eerder die dag hadden we getwijfeld of we op deze zonnige dag wel naar de kunstbeurs toe zouden gaan of liever nog even naar de zee. En zie wat de slotsom is van deze dag. In plaats van naar buiten te gaan, hebben we het Scheveningse strand naar binnen gehaald.

Zomeropruiming

Ik houd zomeropruiming van allerlei ideetjes en inspiratiebronnen. Wie weet zit er wat bij om in de vakantieperiode uit te proberen!

Inspiratie:

• Kijk naar het verleden, een vreemde cultuur of de natuur (patronen, vachten), kies een ander medium of gebruik nieuwe ingrediënten.
• Nog een manier om op nieuwe ideeën te komen: Leen een mens bij de Mensenbieb: mensen die zich beschikbaar stellen om op een andere manier tegen dingen aan te kijken.
• Huur eens een scenarioschrijver in voor je brainstormsessie. Het Pentagon huurde Steve de Souza in om uit actiefilms ideeën te putten voor de bestrijding van het terrorisme... (Deze tip liever niet in je vakantie uitproberen).
  
• Denk in kleuren: "Mag die muziek wat blauwer?"
• Ga egosurfen (je naam googelen) en ontdek andere persoonlijkheden met dezelfde naam. Wat doet die persoon wat jij niet doet?

Activiteiten:

• Maak eens foto's van je eigen huis. We maken wel foto's van onze vakanties, maar we vergeten welke meubels er in ons eigen huis stonden. Richard Wagner fotografeerde jaarlijks zijn kerstboom. Deze foto's zijn een belangrijk tijdsdocument geworden.
• Doe iets onverwachts: stuur je zakelijke relatie een kerstkaart in de zomer (die valt echt veel meer op) of geef een opblaasbaar bootje cadeau met een toepasselijk gedicht.
• Hou een kledingruilavond: 'Jouw vod is mijn vintage'.
• Houd een ideeënproeverij
• Houd een logboek van etentjes bij, net als beroemde koks van koningshuizen en ambassadeurs. Noteer wie aanwezig is, welke gerechten op tafel staan met welke wijnen, wat de smaakvoorkeuren van de gasten zijn en illustreer het met foto's en/of de uitnodiging.
• Bouw je eigen huis of toekomstige woning van Lego.
  

Eckarts verhaal

Eckart Wintzen was een gesjeesde wiskundestudent die in zijn latere leven hoge ogen gooide met zijn succesvolle softwarebedrijf BSO/Origin. Hij raakte niet alleen bekend door zijn ondernemerschap maar vooral ook door zijn vernieuwende managementaanpak.

Toen hij in 1996 zijn bedrijf met 6000 medewerkers voor vele miljoenen van de hand deed en de Quote Top 500 binnenstormde, zou menig ander in zijn situatie zich uitleven in extravagante uitgaven. Zo niet Eckart, die voortaan zijn energie richtte op het klimaatprobleem en het welzijn van de aarde. Via zijn nieuwe bedrijf Ex’tent (Eckart z’n tent) investeerde hij zijn kapitaal in innovatieve, sociale en milieuvriendelijke projecten, zoals autoverhuurder Green Wheels.

Dit is de strekking van diverse In Memoriams, die gepubliceerd zijn na de dood van Eckart Wintzen op 21 maart van dit jaar. Het bijzondere levensverhaal van Eckart heeft alles om deze man uit te laten groeien tot een eigentijdse held, voor zover hij dat al niet is. Zijn levenswijze laat zien dat je kennelijk altijd iets nodig hebt om je zorgen over te maken, ook al ben je gearriveerd en rijk. Zoiets inspireert vele mensen.

Dat daarbij enkele tot de verbeelding sprekende verhaalelementen zichzelf aandienden, is extra mooi. Zo spreekt de hippie-achtige uitstraling van Eckart tot de verbeelding (grijze lange haren, stoppelbaard, spijkerbroek, Eckart altijd zonder achternaam). En dan overleed hij ook nog volkomen onverwacht op 21 maart, de dag van overgangen, zo memoreert Johan Schaberg in het blad Ode. De zon stak de evenaar over, het was volle maan en ook nog eens Goede Vrijdag, in de Christelijke traditie een dag van ondergang en van aanzet tot nieuw leven.

In donkere tijden vertelden we elkaar verhalen bij het kampvuur. De meest memorabele verhalen werden het meest doorverteld, gaandeweg uitgebreid met spannende wendingen en uitvergrote heldendaden. Het verhaal van Eckart zou gemakkelijk uitgroeien tot een legende met mythische proporties. Toen, maar ook nu, want Eckarts verhaal heeft plakkracht.

Verhalen geven houvast om waardevolle of inspirerende ideeën over te brengen en helpen ons om onze plaats te geven in de wereld. Ik ontdekte een site van iemand die zich richt op ‘levensloopbegeleiding’. Deze counselor zet samen met zijn cliënt de gebeurtenissen in diens leven op een rijtje aan de hand van de verschillende levensfases. Als cliënt ga je daarbij dus op zoek naar je eigen rode draad in je persoonlijke levensverhaal. Dat hoeft niet zo wervelend te zijn als het levensverhaal van Eckart, maar het kan wel inspirerend zijn om bij leven en welzijn je eigen verhaal te kennen!

Met de wetenschap dat verhalen wonderlijke dingen doen in de hoofden van mensen, zouden we veel meer moeten doen. Een bedrijf als de Hema lijkt dat goed te begrijpen. Het warenhuis heeft mensen met hun persoonlijke Hema-favoriet in de folder afgebeeld.
Daarbij lezen we het verhaal van Engely, die twee jaar geleden in Nepal een opvanghuis voor kinderen heeft opgezet. Voor het eerst hebben de kinderen nu een lekker bedje. Engely brengt een beetje kleur in hun leven met beddengoed in de kenmerkende frisse Hematinten roze, groen en blauw. Een verhaal over oerhollandse huiselijkheid in een exotisch kindertehuis, wie wordt daar nou niet warm van?

Op zoek naar het startpunt

Vergeet het idee dat je met een leeg hoofd creatiever bent. Als er weinig opmerkelijks gebeurt, heb ik weinig inspiratie, ondervond ik in de vakantieperiode. Maar als ik veel mensen spreek of informatie zoek, passeren er tientallen interessante gedachten, die mij prikkelen om er iets mee te doen.

Staren in de vlammen van een haardvuur of een rondwandelingetje maken pas ideeën los als het brein gevoed is met een uitdagende gedachte of dilemma. Wonderlijk genoeg lees ik ineens stukken van allerlei mensen die precies hetzelfde beweren. Zo vindt de Belgische creativiteitsexpert Roger de Bruyn de veelgeprezen lummeltijd helemaal niet bevorderlijk voor de creativiteit. ‘Lummeltijd stimuleert creativiteit evenmin als ongericht schilderen, drummen of mediteren. Lekker genieten stimuleert niet.’

Wel kunnen organisaties een inventief klimaat bevorderen met ‘georganiseerde stimulering’. Het moet leuk zijn om nieuwe dingen te bedenken. Cursussen en creatieve sessies verhogen die bewustwording. Maar ook een brainstorm wordt pas effectief bij het formuleren van een inspirerende vraagstelling. En ook daar komt vaak een kettingreactie op gang. Het ene idee is de bouwsteen voor de andere.

Waar vind je nu die prikkeling die de ideeënstroom op gang brengt? Koen de Vos geeft in een artikel op zijn website een reeks strategieën om het witte blad te lijf te gaan. Picasso dompelde zijn geest onder in een onderwerp of kleur. Als hij volledig opgeladen was, liet hij het even liggen. Achter zijn schildersezel stroomden de vormen en kleuren er vanzelf uit.

Jazzmusici weten dat je een basisschema nodig hebt om te improviseren. Je kunt immers niet improviseren vanuit het niets. Om op gang te komen is het dus een goed idee om snel een basisstructuur te schetsen met steekwoorden of tekeningetjes. Met die basis begin je te spelen en te variëren.

Het toeval een kans geven kan ook, of dat nu het voeren van gesprekken is (over elk willekeurig onderwerp), vrij rond surfen op internet of een woordenboek openslaan op een willekeurige bladzijde.

"Alle grote daden en gedachten hebben een absurd begin. ‘Belangrijke daden vinden vaak hun oorsprong op een straathoek of in de deuropening van een restaurant."
- Albert Camus

Verder lezen:
Technieken om op ideeën te komen

Groenwasserij

Het aantal fabrikanten dat 'groene' auto's op de markt brengt, zal de komende tijd fors toenemen, voorspelt autofabrikant BMW. Nu is dat rond de 25 procent, maar binnen een aantal jaren zal dit zeker 60 procent zijn.

Het is even wennen: automerken die elkaar niet meer beconcurreren om de meeste PK's , de beste wegligging of de sjiekste accessoires, maar om het hoogste groengehalte. Ook autoleasemaatschappijen doen mee met de groene hype. Zo promoot Multilease 'natuurlijk rijden' om daarmee natuurgebieden te beschermen.

Je moet maar durven. Want hoe groen/duurzaam/klimaatneutraal kan een auto eigenlijk zijn? In België werd onlangs een stokje gestoken voor het gebruik van loze ecobeloften. Na een klacht van de Vlaamse Europarlementariër Bart Staes mag Saab niet langer de leus 'Saab. Het wordt eindelijk groener op de weg' voeren.

Van autogebruik is het milieu nog nooit beter geworden, hoogstens is de ene auto iets minder belastend voor het milieu dan de andere. Dit soort gebruik van duurzaamheid of groengehalte in de marketing valt daarom te betitelen als groenwasserij. Een bedrijf doet zich groen voor zonder echt iets voor het milieu of het klimaat te doen.

Ondertussen krijgt de consument het valse idee voorgespiegeld dat hij ecologisch verantwoord bezig is met zo'n auto, een groene creditcard of een klimaatneutrale skivakantie. Als koper kun je maar beter alert blijven dat er geen misbruik gemaakt wordt van je welwillende bereidheid tot duurzaam gedrag. Bij afbeeldingen van koeien, bloemetjes, bijtjes en natuurlijk vooral de kleur groen is waakzaamheid geboden.

Nieuwe verbindingen (2)

Het leggen van onverwachte verbanden begint met het waarnemen van zaken die niemand anders ziet. Enkele voorbeelden van nieuwe verbindingen:

• Sommige kunstenaars zijn daar goed in. Die waarnemingen, genoteerd of gefotografeerd, groeien uit tot excentrieke verzamelingen. Jan-Willem Doornenbal heeft een verzameling briefjes voor kwijtgeraakte poezen aangelegd. Iets soortgelijks deed Bill Keaggy. Hij verzamelde meer dan 1600 gevonden boodschappenlijstjes en zette ze online;
  
• Diverse fotografen zijn gebiologeerd door zwerfhandschoenen of zetten de verloren handschoenen op een 'vindhek' ;
• Koken op kleur, een website met suggesties om een volledig rood, groen of geel buffet te maken. Kleurenverbindingen leggen dus;
• Sommige mensen maken hun eigen 'project', waarbij ze verbindingen leggen die er nog niet zijn. Met als enig nut dat het lol oplevert. Michel, Dennis en Michiel voelen zich bijvoorbeeld uitgedaagd om op de gekste plaatsen een handstand te maken. De filmpjes staan op hun website. Mieke Driessen maakte foomps: knuffels met twee ogen. Deze foomps duiken overal ter wereld op en laten zich graag fotograferen.
• Vanuit de lucht gezien hebben sommige gebouwen de vorm van een letter. Op de site Geogreetings kun je 'schrijven' met de luchtfoto's van deze gebouwen en zo nieuwe verbindingen leggen tussen deze bouwwerken.
  

Powervrouwen

De vrouw van nu wil volgens Samsung een hippe telefoon die tegelijkertijd een sieraad is om mee gezien te worden. Met nepdiamantjes, een opmaakspiegeltje aan de binnenzijde en een nagellak-roze kleur. KPN denkt ook de psyche van de vrouw te begrijpen en organiseert een speciale Lady's Week om dit soort producten te promoten.

Ik sluit niet uit dat er best een groep vrouwen is die als een blok valt voor zo'n Ladyphone, maar persoonlijk vind ik dat een minstens zo grote groep vrouwen hiermee schromelijk onderschat wordt. Alsof ook volwassen vrouwen net als kleine meisjes kunstmatig roze gehouden moeten worden met een kinderlijk apparaatje vol glinstersteentjes.

Ik heb het over powervrouwen die Anouk, Hillary Clinton en Madonna als voorbeeld hebben, niet de piekerprinsessen die zich spiegelen aan Bridget Jones of de desperate housewives. Deze powervrouwen willen geen lief rond autootje, maar een vlotte krachtige wagen met voldoende opbergruimte, die gemakkelijk te parkeren is. En deze vrouwen willen zeker geen glimmend ding waar je toevallig ook nog mee kunt bellen, maar een functioneel apparaat, dat niet al te snel kapot gaat en met een toegankelijke gebruiksaanwijzing (zo eentje die niet bol staat van de technische specificaties).

Hoog tijd voor een tegenhanger van de WAF (Wife Acceptance Factor). Deze term verwijst naar de argumenten die mannen kunnen gebruiken om hun partner van de aanschaf van een of ander apparaat, auto of gadget te overtuigen. Bedrijven zijn niet te beroerd om mannen die argumenten te verschaffen in de vorm van een leuke kleur voor het apparaat of een extra (hoe origineel) make-upspiegeltje in de auto. Maar er is ook grote behoefte aan een CAF (Company Acceptance Factor). Geef powervrouwen de argumenten waarom zij in zee zouden gaan met bedrijven die hen met dergelijke zoethoudertjes afschepen.

Gedachten spinnen

Mooie, inspirerende, onverwachte gedachten spin je zo:

1. Zorg voor een overvloed aan bronnen
Voor inspiratie heb je bronnen nodig. Ga dus voortdurend op zoek naar nieuwe impulsen. Zelf lees ik vaak achtergebleven kranten en tijdschriften in de trein. Of ik ga naar een boekwinkel en sla kris-kras nieuwe boeken open.

2. Raap woorden
Speur overal naar mooie woorden. Op billboards, in puzzels of taalwebsites. Of luister naar cabaretiers en dichters. Wat vondsten: polderiek, war on error, soul searchen, de Krentenier (de naam van een Vlaams blad voor zuinige mensen)

3. Doe hersengymnastiek
Voor routine-denkwerkjes leggen gedachten in onze hersenen steeds dezelfde routes af. Voor het krijgen van nieuwe ideeën moeten in de hersenen dus nieuwe verbindingen gelegd worden. Je kunt je brein hiertoe stimuleren door een vorm van hersengymnastiek te doen. Een moeilijke puzzel maken of een gedicht schrijven, bijvoorbeeld. Maar ook een sport waarbij coördinatie van ledematen een belangrijke rol speelt, bewijst goede diensten. Ikzelf speel djembé, waarbij je zowel de linker- als rechterhand veel gebruikt en moet wisselen in ritme en toon. Goed om de samenwerking tussen linker- en rechterhersenhelft te activeren.

4. Ga stofzuigen of tuinieren ...
...of iets anders wat weinig denkinspanning vraagt. Als je iets met je handen doet, krijgen gedachten de vrije loop. Een stiltewandeling in de vrije natuur, maar ook saaie vergaderingen of kerkdiensten kunnen buitengewoon inspirerende activiteiten zijn! Gun je hersenen dus die kans.

5. Leg losse invallen vast
Gedachten vliegen weg als je ze niet vastlegt. Zorg dus voor notitieblokjes op vele plekken. Eenmaal op papier gezet, komt de uitwerking van de gedachte er vaak vanzelf achteraan.

6. Maak een ideeënarchief
Berg ideeën op in mapjes, boekjes, kaartenbakken, tekenblaadjes of weblogs. Losse gedachten gaan in zo'n archief verbindingen aan en zorgen zo voor nieuwe ideeën. Door een ordening aan te brengen, ontstaan samenhangende plannen of gedachtevormsels.

7. Gebruik muziek

Met muziek kom je in de juiste stemming om je gedachten te laten dwarrelen. Psycholoog René Diekstra beveelt in Gezond Nu aan om minstens tien minuten naar de Mattheus Passion te luisteren alvorens een moeilijk denkprobleem bij de kop te pakken. Door deze muziek kom je in een beschouwende stemming. Ook andere zintuigen zijn te prikkelen om in een ideeënmakende stemming te komen. Zo schijnt een gele ruimte volgens kleurentherapeuten buitengewoon goed te zijn voor het stimuleren van creativiteit.

8. Neem de tijd
In één keer een groots plan opzetten leidt vaak tot een grote mentale blokkade. Maar in stukjes gehakt, lukt het wel. Op die manier ben ik er bijvoorbeeld in geslaagd om mijn denkbeeldige levensloop voor de komende veertig jaar uit te schrijven. Geef ideeën dus de kans om te rijpen en uit te dijen. Plannen moeten kunnen groeien.

9. Of neem de ruimte...
Dat was tenminste de overtuiging van Oom Dagobert Duck. In één van de strips van Donald Duck zegt hij, al ijsberend door een enorme zaal: "Ik heb meer ruimte nodig voor inspiratie."

Anti-passie

"Ik ben vóór Bourgondisch links", zegt Femke Halsema deze maand in het vrouwenmagazine JAN. In een lang interview met topinterviewer Pieter Webeling vertelt ze dat ze genieten van het leven en het moederschap tegenwoordig minstens zo belangrijk vindt als politiek. En dat ze zelfs een keer gespijbeld heeft: in een uitgebluste bui is ze met man en kids een dagje gaan zandscheppen op het strand.

Het idee voor zo'n interview komt vast uit de koker van het campagneteam van GroenLinks. Met sombere en zwaarmoedige taal kom je er niet bij de kiezer;de partij moet meer optimisme, menselijkheid en vrolijkheid uitstralen. En dus laat Femke zich stralend van haar levensgenietende kant zien in een uitgebreide fotoshoot. Tja, wat moet je daar als zwevende kiezer nou van denken? Femke heeft vast nog wel dezelfde zware serieuze boodschap als voorheen, maar als ze het een dagje moeilijk heeft, knijpt ze 'm er voortaan tussenuit naar het strand. Lekker vooruitzicht voor het kiezersvolk.

Maar het gaat hier in ieder geval nog om een boodschap, die een luchtiger verpakking krijgt. In het geval van Marco Borsato is er eigenlijk niks om te verpakken. Maar ook hier heeft de marketingman zijn werk grondig gedaan.

De zanger trekt momenteel enorme bezoekersaantallen met zijn concertenreeks Symphonica in Rosso in het Gelredome. Om van deze concertreeks een waar evenement te maken - Borsato zorgt zelf voor schaarste door slechts één keer in de twee jaar een reeks grote concerten te houden - was de marketingman op zoek naar een aansprekend thema. Ook lag er het idee om dit keer groot uit te pakken met een symfonie-orkest.

Denk Borsato, denk Italië, denk liefde en passie, het idee was geboren. Liefde en passie werden vertaald in de kleur rood en harten, hoe origineel. En Marco's huiscomponist wist er nog een bijpassend lied bij te schrijven. "Rood", ja. Een uitgekiende mediacampagne deed de rest, met als gevolg dat tienduizenden fans geheel rood gekleed het concert bezoeken.

Met muzikaliteit, laat staan met passie voor muziek, heeft de rode kleur helemaal niets te maken. Laat staan met een inhoudelijk statement.

Ondertussen heeft Marco's marketingman de smaak te pakken. Voor een volgend evenement overweegt hij een deal met Unilever. Marco en Bertolli passen qua Italiëgevoel zo leuk bij elkaar.

Marco staat voor anti-passie, wat mij betreft.

Je werkplek als pretpark

Werkkamers, overlegruimtes en vergaderhokken van de meeste kantoorgebouwen zijn zo verschrikkelijk saaaiiii. Directieleden en binnenhuisarchitecten hebben kennelijk in grote eensgezindheid besloten dat de werkvloer zo min mogelijk afleiding moet hebben. Of het werkplezier wordt ondergeschikt gemaakt aan strak maar zielloos design.

Ik pleit voor het tegenover gestelde. Maak de werkplek zo inspirerend en levendig mogelijk. Dat zal de sfeer, de ideeënrijkdom en de werklust alleen maar bevorderen!

Enkele ideeën:

• Eerste vereiste voor een inspirerende werkplek: een mooi uitzicht! Liefst dus geen kantoor op een bedrijventerrein (tenzij het gebouw zo hoog is dat je op de hoogste verdiepingen een uitzicht hebt op de wijde landelijke omgeving), maar ergens in de binnenstad. Een gebouw met zoveel mogelijk ramen, dus. En als die er niet zijn: foto's met hele grote afbeeldingen van wijdse uitzichten en veel natuur.
• Muziek bij het werk is zeer inspirerend, maar wel erg persoonlijk. Wie daaraan behoefte heeft, luistert naar muziek op zijn eigen headset.
• Laat mensen hun koffie of thee tappen in een bontgekleurde mok. Op enkele planken staat een vrolijke verzameling van allemaal verschillende exemplaren, zodat een werknemer voor elke stemming een bijpassende beker kan kiezen. (Grappig: collega's staan 's ochtends bij de kast te dubben of het vandaag een maïsgele of een fuchsiaroze dag wordt!) De verzameling van niet bij elkaar passende mokken geeft het idee dat het om een spontaan gegroeide collectie gaat, net als in het keukenkastje thuis.
• Fruitdesign, bijvoorbeeld bordjes met allemaal verschillende soorten verse appeltjes, voorzien van een schilmes. Op het tafeltje in de wachtruimte voor de gasten, op de vergadertafel en op het bureau naast de computer (ooit gezien in de werkruimte van een directeur).
• Een verzameling mooie koffietafelboeken, in diagonale slagorde uitgestald op de vergadertafel. Met intrigerende foto's en onverwachte titels. Dat geeft de gesprekken aan deze tafels zeker nieuwe creatieve wendingen (gesignaleerd op de vergadertafel van een hoge overheidsfunctionaris).
• Een mini-Zentuin. Even in de steentjes harken om de gedachten te verzetten.
• Kunstwerken aan de muur die door de medewerkers zélf ontworpen zijn. Deze schilderijen geven de werkkamers meteen iets erg persoonlijks. Leuk om wel een gezamenlijk thema te kiezen: "mijn ideale uitzicht", bijvoorbeeld.
• Een kunstcatalogus bij de zitjes. Gezien in een kantoor van een grote bank, dat zijn kunstwerken had laten beschrijven in een prachtig boek. Bij de zitjes lag het boek ter inzage op een mooie standaard, zodat de bezoeker meteen het interview met de kunstenaar kon lezen van het kunstwerk op de tegenoverliggende muur.
• De werkplek als pretpark. Een tafeltennistafel en een voetbalspel op de werkplek vormen een mooi begin om tussendoor lekker even te ontspannen. Maar waarom ook niet een glijpaal naast de gewone trap (en een reuze-trampoline om weer boven te komen)?
• Een weelderig begroeid dakterras of binnentuin voor het broodnodige groen. Een parkje in de buurt mag ook. Mooi zijn ook werkplekken met computeraansluitingen in de tuin, om lekker buiten verder te werken (gezien op het ministerie van OCW, maar ik heb er nog nooit iemand echt zien werken....).

Verder lezen:
Werkplekideeën om creatieven te laten vliegen

Voor een roz(ig)e zomeravond...

Regen, regen en nog eens regen. Deze week kunnen we alleen maar dromen van de zomer. Misschien lukt dat goed met onderstaand menu. In het roze, geïnspireerd op Nigella Lawson. Zorg ook voor een roze tafelkleed, roze kaarsen, roze rozen en uiteraard voldoende rosé!

Vijgen met port

*****

Bietjessoep

*****

*****

Salade met watermeloen, feta en olijven

Gebraden lamsvlees

Roze rijst

Rabarbermoes met aardbeitjes
*****

*****

Frambozenpudding

*****

*****

Koffie met mini-tompouces

Roze bril

Alles wat aandacht krijgt, groeit.

In de praktijk geven we veel aandacht aan problemen, rampen en negatieve zaken. Alles wat mis gaat, wordt uitgebreid besproken. Maar we kunnen ook onze focus verleggen naar mooie, fijne, ontroerende en gelukkige dingen in plaats van allerlei dingen buiten ons die niet goed zijn.

Door die roze bril zie ik allerlei initiatieven om mij heen van anderen, die zich ook willen richten op dat geluksgevoel in plaats van allerlei ellende. Reclamemakers voeren de campagne Weest optimistisch (www.optimistisch.nl). Een vormgever riep mij en mijn collega's vandaag op tot het maken van een goed-nieuwskrant. Ik zie een overweldigend aantal positieve initiatieven, zoals vrijwilligerswerk (www.ikbengeweldig.nl), coach-projecten van jongeren en burgerbuddy's. Ook inspirerend: het project Stoere Vrouwen (www.stoerevrouwen.nl), dat wil laten zien dat ecologisch verantwoord gedrag past in een vrolijke, blijmoedige lifestyle.

Het blije gevoel hangt blijkbaar weer in de lucht!

NB. Zelfs Sigmund (de grimmige psychiater uit de cartoon in de Volkskrant) is in zijn sas. Door de golf van optimisme maken pessimisten als Sigmund zware tijden door. Maar voor Sigmund geldt: hoe meer 'narigheid' (in dit geval dus het optimisme), hoe beter. Toch weer iedereen tevreden.