Posts tonen met het label Drukte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Drukte. Alle posts tonen

dinsdag 1 januari 2008

Slowe start


Nee, de start vannacht van het nieuwe jaar was allerminst slow! We hebben gedanst dat de stukken er vanaf vlogen. Super!

Na de slowe decembermaand mag het nieuwe jaar ook slow van mij worden. Minder hollen en draven, meer in het hier en nu. Zeg maar volgens de principes van 'mindfullness', waarover ik ineens opvallend veel hoor. Slow, het hangt helemaal in de lucht. 2008 wordt het jaar van Zen.

NB. Te druk voor een slow leven? Probeer een online cursus time- en zelfmanagement...

dinsdag 4 december 2007

Trage decembermaand


In december worden we ons weer bewust dat de tijd vliegt. Alweer bijna een jaar voorbij, terwijl er deze maand nog zo enorm veel dingen gedaan moeten worden!


Hoog tijd voor een pas op de plaats. Vertragen in plaats van versnellen, nu het nog kan in dit jaar. Een langzame afsluiting van het jaar: thuis, op school, op het werk en op een feest. Onze minibrainstorm leverden de volgende ideetjes op voor sloom leven, zodat we er een Slowe Decembermaand van kunnen maken:

SLOW ETEN:
Slow food: seizoens- en streekproducten. Eten dat met aandacht gemaakt en opgegeten wordt. Draadjesvlees en Engelse Christmaspudding die al in oktober gemaakt moet worden. Sushi. Slakken. En als je lekker eten ook nog zonder stress weet klaar te maken...

SLOW DRINKEN:
Drankjes met een hoog percentage alcohol, zodat nippen geboden is. De laatste klodders uit een fles advocaat. Een theeceremonie.

SLOWE VRIJETIJDSBESTEDING
Vissen. Mediteren. Kijken naar een bewegend haardvuurtje op televisie. Ouderwetse spelletjes, zoals sjoelen, monopoly en risk. (Spelletjesfabrikant Jumbo ontwikkelt nu familiespellen die maximaal drie kwartier duren, omdat mensen geen zin meer hebben in een langdurig spel, staat vandaag te lezen in nrc next.)

SLOWE MUZIEK
Slepende soulmuziek. Slowen.

SLOW VERMAAK
Oude kinderboeken, zoals Pinkeltje. Televisieseries uit de jaren zeventig in de herhaling. Sportmomenten in slow motion.

SLOW WERKEN
Slow management

SLOW REIZEN
Voettochten maken, reizen per pipowagen, de stoptrein nemen in plaats van de sneltrein.

SLOWE KLEDIJ
Strakke rokken met hoge hakken waardoor je niet snel kunt lopen. Of juist een prinsessengewaad met sleep, waarbij je vanzelf overgaat tot een schrijdende tred.

SLOW CITAAT
"Goede ideeën hebben - net als boemeltreintjes - vaak vertraging."
- Giovanni Guareschi.

woensdag 17 oktober 2007

Stiltegebied op internet

Genoeg van de drukte? Zelfs daarvoor kun je terecht op internet. Surf door naar de site of silence voor stilteplekken, spreken in stilte en muziek, waarin een stilte valt...

dinsdag 19 juni 2007

De ideale stad

Als mensen het niet zo heerlijk vonden om bij elkaar op een kluitje te wonen, te werken en te recreëren, zouden er niet zoveel steden zijn. Maar niet iedere stad is een ideale mensenstad. Mijn droomstad omvat bijvoorbeeld:
  • Veel kleur in de openbare ruimte. Voordeuren in alle kleuren van de regenboog, stoeptegels in terracotta, vrolijk beschilderde schuttingen en satellietschotels
  • Gekleurde huizen, zoals de gedurfde veelkleurige woningen van architectenbureau MVDRV in de Haagse wijk Ypenburg en de Regenboogwijk in Almere;
  • Veel pleinen met terrassen zónder humeurige obers;
  • Veel slenterruimte;
  • Tuinen op allerlei mogelijke en onmogelijke plekken: geveltuinen, daktuinen en binnentuinen;
  • Platte daken op grote gebouwen in dichtgebouwde gebieden, die omgebouwd worden als sportterrein of picknickplaats
  • Rommelstukjes, waar kleine diertjes kunnen leven, bloemen zich naar hartelust kunnen uitzaaien en kinderen kunnen huttenbouwen en experimenteren;
  • Stilteruimtes om je te onttrekken aan de hectiek van de stad
  • Een treinstation waar wonen, werken en recreatie helemaal met elkaar verknoopt zijn. Bijvoorbeeld met werkplekken, waar wachtende reizigers even in alle rust kunnen bellen of inloggen op hun computer. En met aantrekkelijke horeca. Het station is het visitekaartje van de stad;
  • Leenfietsen op strategische plekken in de stad. Wie er een euro in stopt, kan ermee wegkarren. Als je hem na gebruik weer netjes parkeert op één van de vele verzamelpunten, krijg je je euro weer terug;
  • "Landloze stedelijke landbouw": vijvers waar je kunt vissen, parken waar je fruit en paddestoelen kunt oogsten of mini-moestuintjes in en om stadwoningen. Op die manier wordt de stad iets meer zelfvoorzienend bij de enorme behoefte aan voedsel en zijn stedelingen een ietsiepietsie minder afhankelijk van de ingewikkelde logistieke systemen om voedsel in de stad te krijgen;
  • Stadsgidsen die je voor een tientje een rondleiding geven, geheime straatjes laten zien en historische verhalen opdissen;
  • Barbeque voor algemeen gebruik op het strand of in het park. Barbecuen in de krappe tuin is immers vragen om problemen met de buren, die in de rookwolken komen te zitten;
  • Woningen in autoluwe straten met bergruimte dichtbij de voordeur voor fietsjes, skates en ander speelgoed. En met een raam erbij, zodat ouders hun kinderen vanuit huis gemakkelijker in de gaten kunnen houden.

woensdag 17 januari 2007

Ranonkels


My Flower


Eerst paste de ranonkel het beste bij mijn charmante blog, maar inmiddels is het toch een daadkrachtige tulp geworden. Dit blogbloemetje is een van de nieuwe manieren van het Bloemenbureau om mij als consument te verleiden nog vaker bloemen in huis te halen. Bloggers zijn namelijk vaak jonge vrouwen, toevallig ook fervente bloemenkoopsters. Het blogbloemetje scant woorden op mijn blog en vertelt aan de hand daarvan welke bloem het beste bij mijn stemming past.

Tja, zal ik frisse tulpen kopen vanmiddag, die zo goed bij mijn drukke agenda passen? Of toch maar romantische ranonkels ter versterking van mijn charmante uitstraling?

vrijdag 8 december 2006

Overvloedigheden

1. Sintvloed
Nu de winkeletalages alweer volhangen met gouden draperieën, glanzende bollen en kerstpoppetjes, zakt de moed me enigszins in de schoenen. Ik moet eerst nog even afkicken van Sinterklaas! Want het lijkt erop alsof het Sinterklaasfeest ieder jaar uitbundiger gevierd wordt. Ik zag dit jaar nóg meer Sintartikelen (speciale slingers, koeken om te versieren, films, boeken, fotoreportages met Sint in zijn zwembroek), nóg meer Sint-events (Sinterklaasconcerten) en kadomomenten. Je schoen zetten kan niet meer alleen bij de huiselijke haard, maar ook bij opa en oma, op school en de supermarkt. Voortdurend liepen de kinderen zwarte pieten tegen het lijf: in winkelcentra, op school, op de naschoolse opvang en zelfs in het zwembad. Iedere dag een nieuwe oogst pepernoten en plakkerige schuimpjes.
Het aantal meet & greet-momenten met de Sint is zelfs zo groot, dat mijn kinderen vrijwillig afhaken. Zo hebben ze de Sintbijeenkomsten op papa's werk en bij de judovereniging laten schieten. Tot mijn genoegen pakte het Sinterklaasjournaal dit jaar uit met een wat minder heftig verhaal. En gelukkig is ook de school een beetje bij zinnen gekomen en heeft het spannende eigen Sinterklaasverhaal dit jaar achterwege gelaten. Dit jaar geen pietje Tigo, die 's nachts op een bedje in de gymzaal sliep of een mysterie rond gestolen pepernoten; alleen nog maar een Rommelpiet die het hele lokaal op zijn kop zet.

2. Kadovloed
En dan te bedenken dat het Sinterklaasfeest en de verjaardag bepaald niet de enige kadomomenten zijn voor kinderen. Iedere McDonaldsmaaltijd levert een nieuw speeltje op waar een mechanisch muziekje uit komt. Bij het openen van een kinderspaarrekening krijg je een computer. En na een bezoek aan een verjaardagsfeestje komt het uitgenodigde kind zelf ook weer met een kadootje thuis.

3. Fotovloed
Bij alle kinderevents staan kuddes papa's en mama's paraat om hun dochters en zonen vast te leggen met foto- en/of filmcamera. Ook de juffen doen gezellig mee met hun mobieltjes en camera's. De oogst van deze week: een CD met foto's van de naschoolse opvang, dik dertig Sinterklaasfoto's op de website van Jaspers klas en een fotoboekje van een creatieve brainstormsessie met kinderen op Willems bedrijf.
Ik ben zelf één van die enthousiaste fotografen, maar ik geneer me steeds vaker voor de amateur-paparazzi, die massaal om de kinderen heen dringen. Kinderen kijken ofwel in de lens of zien zichzelf terug in de vele fotoverzamelingen, geprint in glanzende boeken of gepubliceerd op talrijke websites. En anders wel op een mok, een puzzel, een T-shirt of een placemat. Wat doet dit met je wereldbeeld als je jezelf zo vaak terugziet?

Het mooie is wel dat de kinderen zelf inzien dat het allemaal Veel te Veel van het goede is. Jasper wilde vandaag helemaal niets, behalve genieten van het Legospeelgoed dat hij deze week gekregen heeft en waar hij superblij mee is. En Niels heeft een hele tijd stil zitten kijken naar een brandende kaars.

vrijdag 1 december 2006

Hutje op de hei

Zou ik gelukkig zijn in een piepklein hutje op de hei? Uitdagende vraag, die ik op het eerste gezicht graag met een gretig ja! beantwoord. Heerlijk ontploeteren in de vrije natuur, alle ruimte om je heen, iedere dag genieten van de global heating, die ervoor zorgt dat zelfs november een aangenaam klimaat heeft.

Toch wordt ons huis (en dat van anderen) steeds groter en staan woningen meestal schouder aan schouder met andere grote huizen. We bouwen er serres aan vast, zetten er dakkappellen bovenop of een extra verdieping. In Vinexwijken graven bewoners enorme kelders onder hun woning, of onder hun garage om de extra auto's te kunnen stallen.

Grotere woningen gelden uiteraard als statussymbolen, waarmee je indruk kunt maken op anderen. Maar er is meer aan de hand. Kinderen spelen tegenwoordig noodgedwongen binnen, want tussen de auto's voetballen is veel te gevaarlijk. Ook voor gasten willen we steeds meer ruimte. We ontvangen ze aan royale eettafels, in grote woonkeukens, in riante logeerkamers of in superdeluxe badkamers met sauna. Iedereen in zijn eigen huis een eigen wellness-oord.

Ruimte betekent in zekere zin ook rust. Die rust hebben we hard, nodig nu de wereld druk en lawaaierig is geworden. Daarmee hebben we van ons huis eigenlijk een hutje op de hei gemaakt, waar we kunnen relaxen en bijtanken. Een schuilplaats waar we ons geborgen en behaaglijk voelen. Maar dat neemt dus wel heel veel binnenruimte in beslag.

zondag 15 oktober 2006

Workflow

Langdurig te veel en te hard werken leidt tot ziekmakende stress. Maar (bijna) het omgekeerde is ook waar. Intensief en geconcentreerd werken leidt tot flow: piekervaringen. Het geluk dat je voelt als je het moment zelf optimaal beleeft.

In een flow-ervaring voel je je sterk, alert, ben je meester over de situatie en presteer je op het toppen van je kunnen. Je wordt als het ware boven jezelf uitgetild. Na enkele uren intensief bezig zijn blijkt dat je alles om je heen vergeten was. Inclusief de tijd. Ik had het deze week met het bedenken van een nieuw blad.

Een eerste vereiste voor flow is doelgerichtheid. Thuis is het volgens de flow-theorie veel moeilijker om met één gericht doel bezig te zijn, omdat er zoveel dingetjes tegelijkertijd te doen zijn. Maar op het werk kan het juist wél lukken. Als je je leven te stressvol vindt, moet je dus vooral niet je leuke baan opzeggen.

Wat een groot misverstand eigenlijk, de directe link tussen werk en stress. Leve de workflow.

woensdag 11 oktober 2006

Onthaasting

Grappig: de site www.onthaasting.nl meldt alleen maar de tekst: een ogenblik geduld a.u.b. Een manier om de onthaasting af te dwingen?

Het woord onthaasten werd ooit bedacht door de voormalige milieuminister Margreeth de Boer. Om precies te zijn op 6 januari 1997, toen zij het woord gebruikte in haar nieuwjaarstoespraak voor haar ambtenaren. Ter gelegenheid van de kerstbijlage schreef ik in december 1998 een artikel voor de krant over de impact van dat woord. Als ik me goed herinner, gaf de zoekmachine op internet toen 78 hits.

Komende jaarwisseling viert het woord onthaasting dus zijn tienjarig jubileum. Het aantal hits voor 'onthaasten' nu op Google: circa 210.000. (Woorden als slow life nog niet eens meegerekend).

Al die hits zijn op een of andere manier volgeschreven. De ware onthaasting is vermoedelijk nog ver weg.

vrijdag 22 september 2006

Múúúg!

Onder de titel 'Doe minder, lach meer' komt het vakblad voor ouders (maar vooral voor moeders, heb ik de indruk) J/M deze maand met tips om de futloosheid te lijf te gaan. Nou, dat komt als geroepen, want ik heb hevige last van aanvliegende vermoeidheidsaanvallen.

Tip 1 - besteed zo veel mogelijk uit - hebben we al aardig opgevolgd, maar er blijft nog zoveel over.
Boodschappen, nieuwe gymschoenen regelen voor de kinderen, assisteren op school, cadeautjes regelen, tandarts, kapper, bieb, kinderpartijtje organiseren, post wegwerken, ouderenquête invullen, help! En dan hebben we het nog niet eens gehad over de rommel die we willen wegwerken in dit langzaam dichtslibbende huis, het verder plannen van de verbouwing, reparatieklusjes, het opkalefateren van wegkwijnende planten....

Tijd om door te gaan naar tip 2: lach meer. Lijkt me een uitstekend idee....

maandag 19 juni 2006

Uno dos tres, in de stress...

Op schoolreis? Dat is voor leerlingen allang niet meer het enige uitstapje. De kleuters gingen dit jaar ook nog naar enkele musea, theatervoorstellingen, het Lieveheersbeestjespad, twee keer naar Park Clingendael en de kinderboerderij. En laten we ook de Juffendag niet vergeten, die dit jaar op het strand gevierd werd.

Groep vier deed het dit jaar iets rustiger aan. Behalve de gebruikelijke musea en de theatervoorstellingen in Den Haag maakt de klas nog een extra uitstapje naar het Museum voor Oudheden in Leiden. En er staat nog een klassikale kookles op het programma.

Voor de ouders is het alle hens aan dek. Als de kinderen niet heen en weer gereden moeten worden op de achterbank van de auto, dan dienen er wel pannenkoeken gebakken te worden of gebrainstormd over het zomerfeest. Zoon 1 dient dan overigens als farao te verschijnen, zoon 2 als stierenvechter.

(Grappig detail: Niels heeft voor het zomerfeest een Spaans lied geleerd van Bassie en Adriaan. De eerste regel: een twee drie is uno dos tres. Niels zingt: één twee drie is don de stress...)

En als je al deze festijnen achter de rug hebt - tussendoor waren er ook nog wat sportdagen, paasontbijten, oudergesprekken en informatie-avonden - dan mag je aan het slot van het schooljaar ook nog opdraven om de leermaterialen schoon te maken.

Pff, hard werken, zo'n school. Gelukkig is het ook voor ouders bijna vakantie.

maandag 12 december 2005

Spitsuurgezinsdag

De wekker gaat. Ah, nu al? Het zou slim zijn om meteen op te staan, dan kan ik extra vroeg op mijn werk zijn. Mmm, nog even rustig liggen... Eh, wat? Waar je T-shirt is? Ligt in de wasmand, vandaag maar weer eens een nieuw shirt aan. Moet ik je nu weer helpen met aankleden? Nee, daar ben je nu echt zelf groot genoeg voor. Doe direct ook even de gordijnen open.
Hè, waar zijn mijn sokken? Moet ik weer naar boven lopen om schone uit de droogtrommel te vissen. Ah Niels, wat heb je nou gedaan! De hele chocopastapot ligt helemaal aan gruzelementen! Fijn dat je wil helpen, maar die chocopot staat veel te hoog voor jou. Eerst maar even al die splinters opvegen. Ga eens weg staan, zo meteen sta je er nog met je voetjes in. Moeten we wel een nieuwe pot kopen, want zonder choco... O, de bel gaat. Kom maar binnen meisje. Hier, een nieuwe kleurplaat voor jou.
Nog even een verjaardagskaart schrijven, dan komt ie nog op tijd aan. Moeten de gymtassen mee vandaag? O ja Jasper, straks moeten we nog een verjaardagscadeautje voor je vriendje kopen. Heb je zelf een idee? Nou vraag dan maar even aan hemzelf wat ie graag wil hebben. Maakt niet uit als het maar leuk is? Tja, dan weten we nog niets!
Wanten aan op de fiets, want het zal wel koud zijn. Met een beetje doortrappen kan ik die trein net halen. Jeez, mijn mobiel doet het niet. Vergeten op te laden. Hé, een mailtje over het kerstdiner op het werk! Ik vroeg me al af wanneer het festijn zou beginnen. O, al om 18.00 uur... Lastig, dan is de oppas net binnen. Morgen even vragen of ze ook eerder kan. Hoe werken we ons trouwens rond dat tijdstip door de Randstadspits heen? Nou ja, wat later komen moet ook kunnen.
Ik ben trouwens vergeten om het vlees voor vanavond uit de diepvries te halen. Moet ik direct maar even naar huis mailen. En direct nog even tandpasta halen, want ik zag vanochtend dat die bijna op was. Getsie, waar zijn nou die wanten? Zeker in de trein laten liggen vanochtend. Nog een geluk dat het nu helemaal niet koud is.
Hè, toch vergeten dat vlees uit de vriezer te laten halen. En de pannen die gisteren niet meer in de vaatmachine pasten staan er nog steeds. Jongens, help eens tafel dekken. Nee, laat dat ingestorte Legobouwwerk maar even liggen. Morgen weer verder, jongens. Wanneer je naar de kapper kunt? Geen idee. Binnenkort maar even een afspraak maken. Dan kunnen we ook meteen naar de bieb, ja. Een nieuw kerstliedje geleerd op school? Laat eens horen. O, en je hebt ook een formulier gekregen van je juf. Wat ga je dit jaar meenemen voor het kerstdiner op school. Fruitsalade maar weer? Ja, natuurlijk mag je morgen ook een kaarsje mee nemen naar je juf.
Wat hebben we veel rijst over vandaag. Nou ja, komt eigenlijk wel goed uit. Hebben we alvast wat voor morgen, want dan moeten Jasper en Willem om kwart voor zeven 's avonds al de deur uit. Even die afwasmachine opnieuw vullen, omkleden en dan door naar de yoga. En ook maar even de droogmachine aanzetten. Hé, een sportbroek. Die hoort toch in de gymtas?! Planten water geven doe ik straks wel. ''Niets moet, behalve ontspannen. En zelfs dat niet", las ik laatst.
Nu even niet jongleren, Jasper. Op zo'n dag als vandaag houd ik wel twintig ballen in de lucht.